Mijn strijd tegen afval

Mijn strijd tegen afval

21/03/2020 0 Door Wagemans Roger

In 2019 ging ik de strijd aan tegen het afval. De grote ergernis begon nadat ik jaren tegen een alsmaar groeiende berg afval aankeek en zelfs onze flat zowat in brand gestoken werd met afval. De tijd van toekijken en melden was genoeg. Want er veranderde niets aan het straatbeeld. Het werd alleen maar erger. Zo begon ik aan mijn eigen project in de meest vervuilde wijk van Dordrecht. Niet voor niets, want er is een hoop veranderd.

Crabbehof, in 2019 nog een grote vuilnisbelt. Overal lag zwerfvuil, van bewoners, bezoekers en rondom het winkelcentrum nog eens zwerfvuil van winkeliers en klanten. Niet alleen klein zwerfafval was een probleem, ook dumpingen met huisvuil en grofvuil rondom containers en op plekken in het groen. Jaren keek ik hier tegen aan en melde met regelmaat. Maar er kwam geen verbetering, sterker nog, het probleem nam toe. Daarnaast bleven spullen zelfs na melden veel te lang staan, zelfs naast de containers.

CrabbehofDe knop ging bij me om toen onze flat zowat in brand gestoken werd met grofvuil dat zich van de container naar de zijmuur verplaatste en er zelfs spullen bijgegooid werden. Het was genoeg geweest, tijd om actie te ondernemen. Het begon met een tweet waarin ik melde om samen met bewoners maar eens al het afval te gaan verzamelen en dit bij het stadskantoor af te leveren. Het AD zag dit en wilde er een artikel over schrijven. Dit was ook de eerste stap naar het Buurtpreventie project. Mijn kreet bereikte ook een politieke partij, Beter Voor Dordt. Deze wilde wat meer informatie en was zelfs bereid om onze hesjes te sponsoren. Alles kwam in een sneltrein terecht. Het plan buurtpreventie stuurde ik door naar de gemeente en dit werd goed ontvangen. In februari 2019 was Buurtpreventie Crabbehof een feit. Samen met de partij Beter voor Dordt ging ik met mensen een stuk uit de wijk schoonmaken. De dag voor de start kwam RTV Dordrecht ook voor een item. Zelfs de dag van de officiƫle aftrap kwamen ze nog eens langs, zie de video hieronder.

Om een probleem aan de kaak te stellen zul je dat moeten aantonen. Het klinkt gek, maar bewoners raken op de een of andere manier gewend aan vervuilde straten. Het valt dan minder op. Maar het ook bespreekbaar maken in gemeente en politiek. Men weet wel dat het er is, maar het besef van de hoeveelheid of het misschien nog wel minder erg laten lijken als het is. Zo kom je nooit tot een beter straatbeeld en gezondere leefomgeving. Er wordt vanalles gemonitord en hier en daar duiken pilots op. Dit lijdt echter niet tot structurele oplossingen. Wanneer je iets gaat monitoren dan haal je daar conclusies uit en ga je er mee aan de slag. Pas dan kun je weer een stap verder gaan. In al die jaren is veel zo blijven liggen wat eigenlijk al structureel aangepakt had kunnen worden. Resultaat dat er meer afval blijft liggen als nodig. Voor al deze belemmeringen is het belangrijk om dit elke dag maar weer aan te tonen, via beelden en meldingen. Want wat je niet ziet, geloof je niet.

Al snel werd mijn project buurtpreventie een hele serieuze zaak waarin ik mijn tanden zette. Vele hadden niet gedacht dat ik daar zo intensief mee aan de slag zou gaan. Maar al het werk is niet voor niets, want er is in een jaar tijd heel veel veranderd in Crabbehof.

Naast het aantonen is het bekritiseren ook iets belangrijks. Want dit houdt partijen scherp en zet ze aan tot nadenken. Want er is wel, na wat crisis, beweging gekomen door het nodige in werk te laten stellen. Meerdere partijen zijn aan werk gezet of vroegen om een andere aanpak. Door wat ik heb laten zien wat er ligt, wat ik ruim en daar een mening of kritische blik aan te geven kwam het ook op de politieke agenda

Mijn strijd in crabbehof ging 7 dagen in de week door, van ochtend tot avond. 5 tot 6 rondes in zomertijd en 3 tot 4 in wintertijd. Veel van mijn werk toon ik op social media zoals het geruimde en gemelde afval, de routes die maak en laat de problemen zien die ontstaan. Maar dat laten doe ik voor enkele rondes, andere weer niet. Dat heeft een reden.

Bij mijn strijd tegen het afval pak ik zowat alles aan wat op straat ligt. Het zijn niet alleen de vele zakken zwerfvuil, maar ook dumpingen met huisvuil en klein grofvuil (voor zover ik dit verwerken kan). Ik let daarbij niet op hoe andere partijen doen, ik bedenkt daar een eigen werkwijze in. Opvallend is dat andere dat wel weer doen, deze verliezen echter iets uit het oog: afval en hun eigen karakter.